Dit werk van Joud Toamah brengt beelden samen uit Bleu-gris van Mohamad Al-Roumi—een film die dorpen laat zien die onder water verdwenen door de Tabqa-dam onder het Assad-regime—met gevonden beelden en familievideo’s van het leven langs de rivier. De installatie vormt een gelaagde montage over tijd, ontheemding, verzet, terugkeer en het niet kunnen terugkeren.

Het geluidswerk, gemaakt in samenwerking met Esmail Bnaoe, weerklinkt met liederen van mensen die in het water een plek van liefde en afscheid vonden—klaagliederen, wiegeliedjes, veldopnames, protestgezangen en poëzie uit de archieven van Abd al-Qadir Ayyash. Samen nemen ze de bezoeker mee langs zeven ‘passages’ of momenten aan de rivier.

Het werk staat stil bij de zeven bruggen van Deir ez-Zor, die herhaaldelijk zijn aangevallen, en bij de beschadigde waterwegen van Raqqa. Deze plekken werden strijdtonelen waar beweging werd onderbroken door onderdrukkende en rivaliserende legers. Het werk onderzoekt breuken en wat er verloren is gegaan, zowel in de ruimte zelf als in archieven.

De installatie nodigt de bezoeker uit om te luisteren naar wat blijft voortbestaan langs de rivieroevers. Zo draagt de Eufraat herinneringen van generaties met zich mee, zichtbaar gemaakt door opnieuw bekeken archiefmateriaal en mondelinge poëzie, terwijl het werk ook vragen stelt over de krachten die de loop van de rivier hebben bepaald en gecontroleerd.